Κυριακή, 27 Ιουνίου 2021

Στους Ηγήτορες και Προστάτες Ηγέτες μας


Μέλη του Οίκου του Θύρσου, πλαισίωσαν ως όφειλαν τον Βωμό κατά την 
ανατολή του Πατέρα Ηλίου, την 26η Ιουνίου, Τιμώντας τη Μνήμη των Ηγητόρων Φλάβιου Ιουλιανού
και Γεωργίου Πλήθωνα Γεμιστού.
Μαζί με τα Μέλη του Οίκου, παραβρέθηκαν Ιερουργώντας Μέλη του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών και εκ του Ιεροπρακτικού βραχίονα της ΕΕΘ.

Η ηχηρή και πλήρης. απουσία μνήμης, λόγω και έργω, των κάθε είδους επισήμων ειδημόνων και λειτουργών, ακαδημαϊκών, δημοτικών αρχών, κλπ, για την οποιαδήποτε μνεία και Τίμηση προς -τουλάχιστον- το πρόσωπο του Πλήθωνος, κατά την 26 Ιουνίου, η συνολική άγνοια για το μέγεθος
της αξίας και του ιστορικού βάρους, απλώς αντικατοπτρίζει και αποτυπώνει την εικόνα μίας χώρας
σε αυτή την εποχή, που πασχίζει εν αγνοία της, να παραμείνει Ελλάδα πολιτισμικά. 

Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, στην ψευδαίσθηση του χρόνου, ο Οίκος μας, 
θα αντικατοπτρίζει μίαν άλλην όψη, αυτήν της Μνήμης, έως την ώρα όπου να αποτελέσει 
μίαν απτή όψη του Υγιούς και του ζωντανού πολιτισμού της Ελλάδας.
Του Πολιτισμού, που παράγει την Ευθύνη απέναντι στον ατομισμό.
Το Χρέος απέναντι στην υποχρεωτικότητα.
Το Νόμο απέναντι στην υπονόμευση.
Την Πολιτεία απέναντι στο "κράτος".
Την Φιλοσοφική Παρρησία απέναντι στην υποταγή μίας τεχνηέντως διαμορφωμένης "κοινής γνώμης".
Την ελευθεροπρέπεια απέναντι στην υποταγή των "καταστάσεων".
Την Ζωή ως Τρόπαιο Μνήμης, νικηφόρου βίου, απέναντι στην επιβίωση ως υποταγή στον φόβο.


Τόσο η ποιητική μορφή του Αυτοκράτορα, όσο και η σοφία του Μάγιστρου  του Μυστρά,
αποτελούν μοναδικούς Οδοδείκτες για όποιον αναζητεί την διαδρομή που εξυψώνει τον 
Άνθρωπο στο ύψιστο των δυνατοτήτων του, τον Έλληνα στην Πολιτισμική του λάμψη.

Τιμή, Δόξα, Μνήμη.
Ζώντες πάντοτε

Οίκος Ελλήνων Εθνικών - Θύρσος











Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2021

26/6 Memoriam - Μνήμη / Φλάβιος Κλαύδιος Ιουλιανός, Γεώργιος Πλήθων Γεμιστός



Το πέρασμα των Αιώνων, αυξάνει μόνον το βάρος της Μνήμης
και το Δίκαιο του Σκοπού για την Παλινόρθωση του Ιερού.
Μέσα από τη ζωή και το Έργο των  Ήρώων-Ηγετών των Εθνών,
λαμβάνουμε τα προστάγματα της Συνέχειας.  
26/6 - Μνήμη Φλάβιου Κλαύδιου Ιουλιανού, Γεωργίου Γεμιστού Πλήθωνα.


The passage of the Aeons, only increases the weight of Memory
and the Justification of the Great Purpose for the Restoration of the Sacred.
Through the life and work of the Heroes-Leaders of the Nations,
we receive the orders of Continuity.
26/6 - Memorial Day of Flavius Claudius Julianous, George Plethon Gemistos

Il passaggio degli Eoni, non fa che aumentare il peso della Memoria
e la Giustificazione del Grande Proposito per la Restaurazione del Sacro.
Attraverso la vita e l'opera degli Eroi-Capi delle Nazioni,
riceviamo gli ordini di Continuità.
26/6 - Giorno della Memoria di Flavius Claudius Julianous, George Plethon Gemistos

Le passage des Eons, ne fait qu'augmenter le poids de la Mémoire
et la justification du Grand But pour la restauration du sacré.
A travers la vie et l'œuvre des Héros-Leaders des Nations,
nous recevons les ordres de Continuité.
26/6 - Memorial Day de Flavius Claudius Julianous, George Plethon Gemistos


El paso de los Aeones, solo aumenta el peso de la Memoria
y la Justificación del Gran Propósito de la Restauración de lo Sagrado.
A través de la vida y obra de los Héroes-Líderes de las Naciones,
recibimos las ordenes de Continuidad.
26/6 - Día de los Caídos de Flavius Claudius Julianous, George Plethon Gemistos
 


Κυριακή, 20 Ιουνίου 2021

Θερινό Ηλιοστάσιο

 Ο Οφθαλμός του Κόσμου, διασχίζει τον Τροπικό του Καρκίνου.
Δύναμη, Σθένος και Υγεία στα Έθνη, στις Οικογένειές μας, σε κάθε αγαπημένο πρόσωπο.

Καλό Ηλιοστάσιο

Οίκος Ελλήνων Εθνικών-Θύρσος


The Eye of the Beholder, Over the Tropic of Cancer.
A Great Solstice to the Nations, our Families and Beloved Ones.

House of Ethnikoi Hellenes - Thyrsos




Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2021

“Ξύπνησαν οι νεκροί! Εγώ πρέπει να κοιμηθώ;” 200 έτη ενός Σκοπού ανολοκλήρωτου


 

Την ημέρα που συμπληρώνονται 200 έτη από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, 

κάθε συναίσθημα το οποίο διεγείρει την Υπερηφάνεια του Σκοπού της Απελευθέρωσης 
από κάθε ζυγό που βαραίνει το Έθνος μας, είναι αυτονόητο ότι γεμίζει την καρδιά κάθε 
Ελληνίδος, κάθε Έλληνα, κάθε άλλου ανθρώπου που συνειδητοποιεί τί σημαίνει  
για τον Άνθρωπο η απελευθέρωση του Ελληνικού Έθνους, και το τί αυτό απελευθερώνει 
προς το δημιουργικό πολιτισμικό στοιχείο, τί μπορεί και προς τα που, να επηρεάσει. 

 
Όσα χέρια και αν στέκουν εντέχνως με αλυσίδες από πάνω μας, όσα λόγια και αν μας ειπωθούν 
ώστε να στρέψουμε αλλού το μυαλό μας, να εφησυχάσουμε, απλώς “εορτάζοντας”   
μία ημερομηνία για κάτι που απέμεινε μία “έγινε επετειακή ανάμνηση με ευχές από ξένους επισήμους”,
εμείς θα παραμείνουμε προσηλωμένοι στον Σκοπό ο οποίος παρέμεινε ουσιαστικά 
ανολοκλήρωτος έως και σήμερα. 
 
Δεν θα “εορτάσουμε μία επέτειο”. Θα Εορτάσουμε το ολοζώντανο Πνεύμα.  
Θα Ανανεώσουμε τους Όρκους. Θα υπακούσουμε στο μοναδικό αυτό Κέλευσμα που  
κάνει τον Έλληνα Άνθρωπο ζωντανό. Το Πνεύμα του να αρνείται διαρκώς ανυπότακτα 
κάθε ζυγό που του στερεί την Ελευθερία του. 
Και είναι πολλοί, και είναι πολλά όσοι και όσα επιμένουν να μας στερούν τη δυνατότητα 
να ζούμε όπως το Έθος μας Σημαίνει. 
 
 Οι Έλληνες που είχαν απομείνει σε υπόδουλες ακόμη περιοχές όπου ο Οθωμανός Τούρκος δεν  
είχε εκδιωχθεί, σημειώνει κατά τον "19ο" αιώνα η Φάνυ Μπλαντ, περιηγήτρια και σύζυγος του Άγγλου Πρέσβη στη Θεσσαλονίκη, είχαν κατευθύνει όλες τις προσπάθειες της φυλής στην Παιδεία των νέων. 
Οι φτωχοί αγρότες, πωλούσαν εν ανάγκη το όποιο βιος τους, αρκεί τα παιδιά τους να ελάμβαναν την καλύτερη δυνατή Ελληνική Παιδεία. 
Το σύνθημα ανάμεσά τους, ήταν: :”Βελτιώσου, και περίμενε υπομονετικά...” 
 
Χρόνια Πολλά, όσα και αν χρειαστούν. Έως την Στιγμή, που η Ελλάς θα είναι Γιορτινή 
και όχι επετειακή. 
 
“Ξύπνησαν οι νεκροί! Εγώ πρέπει να κοιμηθώ;” 
(Lord Byron) 
  
Οίκος Ελλήνων Εθνικών Θύρσος



Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2020

Σε όλη τη Δόξα θα Ανατείλει. Τριέσπερον-Χειμερινό Ηλιοστάσιο

 


Κάθε έτος, τις ημέρες αυτές, τα Παιδιά των Παλαιών Τρόπων,

όσοι παραμένουν Όρθιοι ανάμεσα στα πνευματικά ερείπια,

στρέφουν το Νου τους προς τον Κοσμικό Ήλιο

που ετοιμάζει την Αναγέννησή του, κατανοώντας και βιώνοντας

τη σημασία αυτού.

Στη διαρκή μιζέρια που αναπαράγει η σε συνεχή πτώση-έως το τέλος 

του αυτού κύκλου της- η κοινωνία των σύγχρονων ανθρώπων,

δεν θα σταθούμε ούτε κατευναστικά, ούτε συγκαταβατικά.

Δεν θα προσπαθήσουμε να την αναστρέψουμε, δεν θα προσπαθήσουμε

να την ωραιοποιήσουμε και να την εξωραΐσουμε.

Γνωρίζουμε, ο Κύκλος αυτός, οφείλει να ολοκληρωθεί, και άρα,

να κλείσει, παραδίδοντας στην έναρξη ενός νέου, ο οποίος νομοτελειακά

θα ανοίξει. Και αυτός, υπό τις προσταγές και τους νόμους του Χρόνου

και της Εντροπίας.

Όμως. Η ακινησία, σώματος και πνεύματος, δεν είναι ίδιον των ζωντανών,

των αληθώς ζωντανών ανθρώπων. Ακόμη και στην απόλυτη πτώση, η ζωή με τον τρόπο της

συνεχίζεται και οι ευθύνες των ανθρώπων παραμένουν αυτό το οποίο είναι. Ευθύνες.

Και οφείλουμε να τις διεκπεραιώνουμε με τρόπο Ορθό, σύμφωνο με τον Κόσμο των  Ιδεών

από όπου σε δίαυλο επικαλούμαστε όλες τις Αρετές όπως αυτές ορίζουν τα Έθη μας.

Η εγκύκλια Σύναξη του Χειμερινού Ηλιοστασίου του Οίκου μας,

 για φέτος δεν δύναται να πραγματοποιηθεί

με τον ίδιο τρόπο όπως την τελευταία δεκαετία, λόγω των ισχυόντων μέτρων.

Αυτό, δεν σημαίνει όμως ούτε ότι θα ακυρωθεί η Σύναξη, ούτε οι Ιερές Πράξεις

όπως ο Οίκος μας ορίζει να πραγματοποιούνται στον Εορτασμό της Αναγέννησης του Θεού Ηλίου.

Αντιθέτως, θα πραγματοποιηθούν από τα Μέλη της Σύναξης κατ' οίκον ενώνοντας ότι πιο Ιερό

φέρουμε εντός μας με Τρόπους που εμείς ξέρουμε και αναγνωρίζουμε, ως Οικογένεια.

Και αυτό ακριβώς καλούμε κάθε Τέκνο, άνδρα γυναίκα και παιδί των Παλιών Τρόπων των

Εθνών να πράξει κατά το βράδυ προς το ξημέρωμα της 21ης του Δεκεμβρίου καθώς

ο Κοσμικός Ήλιος θα βυθίζει το Φως του ώστε να ανανεωθεί και να ανανεώσει τον Ιερό Κύκλο της Ζωής. 

Για τις πάντοτε αναμενόμενες διάφορες "φωνές" μιζέριας που κρώζουν επειδή εμείς Εορτάζουμε ως Ιερή τη στιγμή του Ενιαυτού, εμπεριέχουν όση κακοήθεια μπορούν να χωρέσουν στην έρπουσα ύπαρξή τους, και οι οποίες ζουν το δικό τους δράμα  απώλειας και μισερότητας, η τελευταία τους Ελπίδα είναι, ότι ο Πατέρας Ήλιος θα Υψωθεί σε όλη του τη Δόξα, προσφέροντας και σε αυτούς άλλη μία ευκαιρία να επιλέξουν αλλιώς κατά νου και τρόπους.

Τα Έθνη είναι και θα παραμείνουν Ζωντανά!

Χρόνια Πολλά στα Παιδιά των Παλαιών Τρόπων, σε κάθε Εθνικό όπου επί γης.