Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου 2024

Ευχαριστήρια Ιεροπραξία και επίσκεψη στο Ακραίφνιο Βοιωτίας







Λίγες ημέρες πριν των εορτασμό των Ανθεστηρίων, (που τελέστηκε στον Ναό της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας στην Αθήνα στις 17/2 με κάθε μεγαλοπρέπεια από τον επίσημο Φορέα των Εθνικών,
το  ΥΣΕΕ), Μέλη της Κεντρικής Σύναξης του Οίκου μας, εκπροσωπώντας και όλα τα Μέλη μας, επισκεφθήκαμε το Ιερό του Θεού Πτώου Απόλλωνα στην αγαπημένη μας περιοχή της Βοιωτίας, και τελέσαμε την καθιερωμένη μας Οικιακή ετήσια Ευχαριστήρια Ιεροπραξία, ανανεώνοντας τους δεσμούς ανάμεσα στα Μέλη του Οίκου αποδίδοντες προς τους Αθάνατους το καλύτερο του εαυτού μας, με ευγνωμοσύνη για ότι έχουμε λάβει, για ότι έχουμε έως σήμερα διδαχθεί, για ότι έχουμε γνωρίσει, για το ότι σε έναν ακόμη Κύκλο είμαστε δυνατοί και υγιείς.

Ακόμη, στα πλαίσια των ερευνών μας, επισκεφθήκαμε το Ακραίφνιο, και το σημείο όπου κατά πάσα πιθανότητα όπως τεκμαίρεται από την αρχαιολογική σκαπάνη, υπήρξε ο σημαντικός κατά την αρχαιότητα Ναός του Θεού Διονύσου.
Σήμερα, στον χώρο, βρίσκεται το υπό διαρκή συντήρηση χριστιανικό τέμενος του "Αγίου Γεωργίου", το οποίο και χτίστηκε από τον Φράγκο Αντώνιο Ντε Φάλμα, με δομικό υλικό από τον αρχαίο Ναό και άλλα κτίσματα, τμήματα των οποίων διακρίνει ο επισκέπτης σε κάθε σημείο εντοιχισμένα εξωτερικά και εσωτερικά του τεμένους.
Είχαμε την αμέριστη χαρά να μας ξεναγήσει στον χώρο, αλλά και σε άλλα πολύ σημαντικά σημεία της περιοχής (για τα οποία θα επανέλθουμε ενημερωτικά συν τω χρόνω), ο υπεύθυνος του Πολιτιστικού Συλλόγου του Ακραιφνίου, τον οποίο και ευχαριστούμε δημοσίως θερμά, για τον κόπο του, καθώς επί πολλές ώρες μας οδήγησε και μας γνωστοποίησε σημαντικές ιστορικές πληροφορίες ιδιαιτέρως χρήσιμες για εμάς.

Κατά την επόμενη χρονική περίοδο έως και την Εαρινή Ισημερία, ετοιμάζουμε από πλευράς μας,μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων που θα ανακοινωθούν και αυτές πολύ σύντομα, μερικές πολύ ενδιαφέρουσες εκδόσεις από τον ψηφιακό εκδοτικό μας τομέα, με κάποιες αποκλειστικότητες που πιστεύουμε θα προκαλέσουν αρκετό ενδιαφέρον στους αναγνώστες που μας παρακολουθούν, καθώς και το νέο τεύχος του περιοδικού μας "Πυρά".

Υγεία στον Οίκο.




Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2024

Νομική αναγνώριση για την Εθνική Παράδοση στην Πολωνία


 

Ακόμη ένα μικρό βήμα, αλλά με μεγάλη σημασία, για τις Εθνικές Παραδόσεις στην Ευρώπη.

Οι Πολωνοί Εθνικοί, της Θρησκευτικής Ένωσης Εθνικών Πολωνών, κατάφεραν μετά από πολύχρονο αγώνα, και διήλθαν από το πρώτο πολύ σημαντικό στάδιο, και έλαβαν την νομική αναγνώριση τους ως Θρησκευτική κοινότητα , και καταχωρήθηκαν στα μητρώα εκκλησιών του Πολωνικού κράτους.

Αναλογιζόμενοι την ισχύ της καθολικής χριστιανικής εκκλησίας και την επιρροή που έχει εντός της Πολωνίας, τις πολλές εμφανείς διώξεις που κατά καιρούς έχουν δεχθεί οι Εθνικοί της Πολωνίας, αλλά και τις πολλές δυσκολίες που έχει περάσει η χώρα καθώς αναδυόταν από έναν στενό πολιτικό κλοιό τις τελευταίες δεκαετίες, η μικρή πρώτη νίκη αυτή των Εθνικών Αδελφών μας, είναι στην ουσία πολύ μεγαλύτερης ισχύος και σημασίας. 

Ο Οίκος μας, τους εύχεται κάθε επιτυχία και κάθε καλή έκβαση στη συνέχεια των αγώνων τους για την εδραίωση του Εθνικού τους Πολιτισμού και την διάδοσή του σε ποιοτικότερα μεγέθη και αποτελέσματα. 

Οι άνθρωποι του Πολιτισμού που πηγάζει από την φυσικά αναδυόμενη Ιερότητα,
βρίσκουν αργά αλλά σταθερά τα βήματά τους ξανά στην Ευρώπη.


Sława Bogom i Przodkom!
(Δόξα στους Θεούς και στους Προγόνους)

Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 2023

Το Ιερό αόρατο

 



Ακούγεται παρωχημένο να ειπωθεί, και όμως είναι αληθές και κατανοητό βαθειά, ότι η εποχή που η ανθρωπότητα διανύει, είναι εποχή σκληρά αντιθετική και συγκρουσιακή.

Όσο πιο γρήγορα προχωρά η τεχνολογία και τα επιτεύγματά της, ανάλογα γρήγορα ο βηματισμός του πολιτισμού μπερδεύεται και η κατεύθυνσή του μοιάζει αποπροσανατολισμένη.
Όσο περισσότερο ο άνθρωπος τεμαχίζει και φωτογραφίζει τα μικρότερα δυνατά τμήματα της ύλης, και προσπαθεί να δει ακόμη και πέρα από αυτά, τυφλωνεται στην καθημερινή του ζωή και αδυνατεί να διαχειριστεί, να ευχαριστηθεί, να γαληνέψει.

Και όσο περισσότερο προσπαθούν οι νέες αυτοκρατορίες του κόσμου των ανθρώπων να δημιουργηθούν και να επικρατήσουναπέναντι η μία στην άλλην, τόσο περισσότερο σκορπούν την καταστροφή και το χάος με τα δεινά του πολέμου, ξεσπώντας σε όποιον βρουν.

Δεν είναι παράξενο όλο αυτό. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια, ή λίγα σε ιστορικούς χρόνους, αναλόγως την σκοπιά που το κοιτάει κάποιος, ώστε μία ικανή μερίδα της ανθρωπότητας, να μείνει εν τέλει ανικανοποίητη από τη βιβλική περιχαράκωση της πραγματικότητας και να προσπαθήσει να αποδράσει, διεκδικώντας την ελευθερία της. Ή να νομίζει ότι απέδρασε, και αυτό ίσως είναι πολύ χειρότερο.

 Η ύλη ήταν ένα όχημα, και η επιστήμη ένα εργαλείο για να εργαστεί στο σκοπό αυτό της απόδρασης. 

Πολύ σύντομα, έφτασε να στερέψει το εργαστήριο της ελευθερίας αυτής από το ισχυρότερο υλικό που είναι αναγκαίο. Το Ιερό.

Ή ότι είχε απομείνει από αυτό έτσι και αλλιώς στην επιφάνεια, πίσω από την πελώρια σκιά που έριξαν τα τρία κεφάλια του μονοθεισμού στην ανθρωπότητα κατά τη δεσποτική κυριαρχία του.  

Τί είναι αυτό το Ιερό;
Είναι Αυτό που δεν είναι μετρήσιμο σε μοίρες ή κάτω από λαμπτήρες, αλλά χωράει πολύ εύκολα μέσα σε μία ευχή που ψάλλεται πάνω από μία φωτιά.

Αυτό που δεν είναι υπολογίσιμο σε κάποιο μηχάνημα μέτρησης, αλλά πλημμυρίζει ολόκληρους πληθυσμούς όταν αποθέτουν δώρα στη ρίζα ενός δέντρου.

Είναι αυτό που η αμνησία δεν μπορεί να σβήσει και έρχεται να κεντρίζει σαν μέλισσα τον ανθό. Που η άγνοια, η αδιαφορία, το προσπερνάνε,

και στην υπεροψία της εποχής δεν μπορεί να είναι αισθητό και ας το επικαλούνται διάφοροι συχνά στα όποια έργα τους από συνήθεια.
Πολλοί άνθρωποι, γυρνάνε προς όλες τις κατευθύνσεις και δείχνουν προς όπου τυχόν πιστεύουν, και με όποιο τρόπο είναι ικανοί, μία κάποια διέξοδο στον συνάνθρωπό τους. Συνηθισμένοι και κατασκευασμένοι όμως από το μηχάνημα που έφτιαξε τον τρόπο σκέψης, λίγο-πολύ σχεδόν όλων,
η γνώμη μας είναι, ότι παραμένει εν πολλοίς ομιχλώδης και δαιδαλώδης η κάθε κατεύθυνση, και ίσως τελικά, αδιέξοδη. 

Οι άνθρωποι της τεχνολογίας, έχουν αρχίσει και μοιάζουν με τον Μίδα. Ότι πιάνουν γίνεται τεχνολογικό επίτευγμα, και κάθε φορά, χάνουν λίγο παραπάνω από τις δυνατότητές των αισθητηρίων τους.  Τα μάτια πλέον, έχουν ξεχάσει να κ ο ι τ ο ύ ν ή να κλείνουν όταν πρέπει για να μπορούν να "δουν", τα χέρια να αναζητούν, και ακόμη περισσότερο να προσφέρουν, και πολύ περισσότερο, το τμήμα του νου που κατανοεί τον χρόνο έχει παντελώς χάσει το πνεύμα του, τη "ρύθμισή του" αν θέλετε.

Είναι μία εποχή που όσο περισσότερο θέλουν οι άνθρωποι να προγραμματίζουν, τόσο περισσότερο χάνουν την αυτοδιάθεση και την αυτονομία τους.

Είναι η εποχή που οι άνθρωποι είναι "σίγουροι", ότι δεν υπάρχουν Θεοί στον Ουρανό, γιατί πήγαν προς τα εκεί και το διαπίστωσαν..

Και εμείς;

Στα καθ' ημάς, διανύουμε τις τελευταίες νύχτες που απέμειναν για να μας οδηγήσουν στην μεγαλύτερη νύχτα του έτους και από εκεί στην επανάκαμψη της επίδρασης του Ηλίου στη γη μας, και είναι η εποχή όπου προσεγγίζουμε με δέος αυτή την τόσο Μυστηριακή Στιγμή, ολόκληρη και εμφανής να βιωθεί ταυτόχρονα από τους ανθρώπους που θα θ ε λ ή σ ο υ ν να την ζήσουν. Είναι μία Άρρητη Ιερή Στιγμή.

Στην εμφάνισή της, είναι μετρήσιμη ακόμη και από τα πολύτιμα όργανα της επιστήμης, αλλά στη βίωσή της, είναι που πρέπει τα μάτια να κλείσουν, τα χέρια να είναι ικανά και πρόσχαρα να προσφέρουν, τα Στοιχεία να κατανοηθούν αλλιώς, πέρα από έναν σωλήνα.

Είναι η δική μας πολύτιμη είσοδος και διέξοδος, ενός Οίκου Εθνικών που αδιαφορεί για τα κριτήρια που θέτουν οι κάθε λογείς προτάσεις, των όποιων, από τη στιγμή που αυτές στερούνται το Ιερό και το βίωμα του, που δεν ικανοποιούν και δεν καλυτερεύουν καν αυτούς που τις προτείνουν αλλά τους αφήνουν πικρούς με ποτισμένο το θυμικό τους από κάθε πρόσκαιρη και μάταιη οργή ή με την αυταρέσκεια και την υπεροψία τους να τους φουσκώνει προσωρινά. 

Εμείς οι Εθνικοί λοιπόν, πάνω στο σώμα της Γης, στον "ανεστραμμένο Ουρανό" που καθρεφτίζει τον Ουράνιο θόλο, για ακόμη ένα έτος, και για όσο οι Αθάνατοι θα το επιτρέπουν, μαζευόμαστε ξανά, τη νύχτα της 21ης Δεκεμβρίου, και θα ανάψουμε την Επιβώμια Πυρά, με ευγνωμοσύνη, πρώτα να προσφέρουμε και είθε να λαμβάνουμε, για να εορτάσουμε τον Πατέρα Ήλιο, τον Σπερματικό Λόγο στην Μυστήρια Επιστροφή του, και να Τιμήσουμε τον Τριέσπερο Ηρακλή στο βαθύ σκοτάδι της Θείας Νύχτας.

Αποσυρόμενοι από όποια δημόσια εκδήλωση για τις επόμενες ημέρες ώστε να προετοιμαστούμε,
ευχόμαστε προς όλους τους καλόγνωμους και ευσεβείς Αδελφούς και Αδελφές μας, ο επόμενος Ενιαυτός που θα εκκινήσει η επάνοδος του Ηλίου, να είναι γεμάτη από σοφία και υγεία.

Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 2023

Καθαρμοί Δεκεμβρίου

 


Οι καθιερωμένοι εγκύκλιοι Καθαρμοί, αυτοί που τελούνται από τον Οίκο μας
για την προετοιμασία της Νύχτας του Χειμερινού Ηλιοστασίου, και τον Εορτασμό του Τριεσπέρου, έλαβαν χώρα πρόσφατα στο Ιερό του Θυρσαγέτη Θεού Διονύσου στην Αττική παρουσία στενού κύκλου από τους Οικουρούς και διαλεχτούς συγγενείς.

Η Μεγάλη Σύναξη του Οίκου μας, στη δύση της 21ης Δεκεμβρίου θα ολοκληρώσει τον Ενιαυτό του έτους και αναμένουμε τα Μέλη μας και τους Φίλους να πλαισιώσουν την πυρά μας.






Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2023

Μία άγνωστη όψη στη Λατρεία του Θεού Ηρακλή - Νέα έκδοση με δωρεάν ανάγνωση από το Ιδεών Άντρον


Επανερχόμαστε στα τετράδια μας, και συνεχίζουμε τις εκδόσεις από τον Οίκο μας, μέσω του τμήματος των ψηφιακών μας εκδόσεων, το "Ιδεών Άντρον".
Αυτή τη φορά, με την παρουσίαση σχετικά με μία άγνωστη στον ευρύ κοινό όψη του Θεού Ηρακλή,
που όμως, έχει επηρεάσει πολύ περισσότερο από όσο θα νομίσει κάποιος με μία πρώτη σκέψη.
Ευελπιστούμε, μέσω του μικρού αυτού έργου μας, να προσθέτουμε ψηφίδες στο διαρκώς αυξανόμενο
ψηφιδωτό που αποκαλύπτει βήμα προς βήμα, την μεγαλύτερη όψη των Εθνικών Παραδόσεων,
και τους τρόπους που αυτή έβρισκε και βρίσκει πάντοτε τις διαδρομές στον χώρο και στον χρόνο.
Η επόμενη έκδοση μας, θα είναι από το περιοδικό μας, το "Πυρά", του οποίου το νέο τεύχος, άνευ απροόπτου, θα διατεθεί πριν το τέλος του τρέχοντος πολιτικού έτους.
Σας ευχόμαστε, καλή ανάγνωση.

(Λόγω του μεγάλου μεγέθους του αρχείου, παρακαλείστε για τη λήψη του για να το αναγνώσετε πατώντας στον σύνδεσμο που ακολουθεί)





Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2023

Φθινοπωρινή Ισημερία

 



Χ
ωράνε οι εορτές του Ουρανού, των Άστρων και της Γαίας, σε σε δύο παραγράφους κείμενα ή μερικά στιγμιότυπα σε φωτογραφίες;

Χωράνε σε βιαστικές περιλήψεις από μυθολογικές αναφορές, οι άρρητες στιγμές  του βιώματος, που από μόνες τους μπορούν και σου επεξηγούν τον Κόσμο, καθώς γινόμαστε νότες συντονισμένες στις ταλαντώσεις του;

Και σε ποιο σημείο της σύγχρονης πόλης, μπορεί να αναβλύζει το Ιερό, αόρατο και ορατό ταυτόχρονα, αναμένοντας τα μάτια να το δουν;

Είναι συνήθεια να έχουν εξηγήσεις οι άνθρωποι που μοιράζουν μεταξύ τους, πιο γρήγορες και εύκολες, όπως ακριβώς προσπερνούν τον έναν δρόμο μετά τον άλλον, μα που ποτέ δεν τον βαδίζουν.
Απλώς τον βλέπουν σε έναν χάρτη που και άλλοι τον μοιράστηκαν πιο πριν.


Δεν διεκπεραιώνεις μία εορτή χωρίς μία θυσία. Χωρίς να κόψεις από το είναι σου το πιο καλό κομμάτι, και να το προσφέρεις πλήρης δέους εκεί από όπου προήλθε. Μα για να το κάνεις αυτό, πρέπει να μη χωράς πια, ούτε σε δύο παραγράφους κείμενα, ούτε σε βιαστικές περιλήψεις.

Και στους δρόμους του Ιερού, πρέπει να μπεις, να περπατήσεις.

Για τις Αδελφές και τους Αδελφούς μας, όσες και όσους, απευθυνθούν προς τη Φυλακτήρια Ώρα κατά την είσοδο του Φθινοπώρου.

Καλή Ισημερία, Καλό φθινόπωρο και απρόσκοπτη οδό έως την Πύλη του Ηλιοστασίου.



Can the Celebrations of the Sky, the Stars and Gaia fit into two paragraphs of text or a few snapshots in photos?

Do they fit into hasty summaries from mythological references, those unspoken moments of experience, which alone can and do explain Cosmow to you, as we become music notes tuned to its oscillations?


Can the Celebrations of the Sky, the Stars and Gaia fit into two paragraphs of text or a few snapshots in photos?
Do they fit into hasty summaries from mythological references, those unspoken moments of experience, which alone can and do explain Cosmos to you, as we become music notes tuned to its oscillations?


And at what point in the modern city, can the Sacred spring up, invisible and visible at the same time, waiting for the eyes to see it?

It is a habit for people to have explanations that they share with each other, faster and easier, just as they pass one road after another, but never walk through.
They just see it on a map that others have shared before.


You don't complete a Celebration without a sacrifice. Without cutting off the best part of your being, and offering it full of awe to where it came from.
But in order to do this, you must no longer fit in, neither in two-paragraph texts, nor in hasty summaries.

And in the streets of the Sacredness, you must enter, and walk.


For our Sisters and Brothers, all who turn to the Guardian Hora at the entrance of Autumn.

Happy Equinox, Happy Autumn and an unobstructed path to the Solstice Gate.


Thyrsos - Oikos of Ethnikoi Hellenes




Possono le Celebrazioni del Cielo, delle Stelle e di Gaia stare in due paragrafi di testo o in qualche istantanea in foto?

Si adattano a riassunti affrettati da riferimenti mitologici, quei momenti di esperienza inespressi, che soli possono e ti spiegano il Cosmo, mentre diventiamo note musicali sintonizzate sulle sue oscillazioni?


E in quale punto della città moderna può sorgere il Sacro, invisibile e visibile allo stesso tempo, in attesa che gli occhi lo vedano?

È un'abitudine che le persone abbiano spiegazioni da condividere tra loro, più velocemente e più facilmente, proprio come passano una strada dopo l'altra, ma non la percorrono mai.

Lo vedono semplicemente su una mappa che altri hanno condiviso in precedenza.


Non completi una celebrazione senza un sacrificio. Senza tagliare via la parte migliore del tuo essere e offrirla piena di stupore per la sua provenienza.

Ma per fare questo non bisogna più inserirsi, né in testi di due paragrafi, né in riassunti affrettati.

E nelle strade della Sacralità bisogna entrare, e camminare.


Per le nostre sorelle e fratelli, tutti coloro che si rivolgono al Guardiano Hora all'ingresso dell'autunno.

Buon Equinozio, Buon Autunno e un percorso senza ostacoli verso la Porta del Solstizio.

  


Una Famiglia siamo

Thyrsos - Oikos di Ethnikoi Hellenes