Ο Παντοδύναμος Ήλιος, Αήττητος στον Ουρανό, Αυξάνει τις Ακτίνες Του στο ιερό Σώμα της Γαίας.Χαίρετε!
Ο Παντοδύναμος Ήλιος, Αήττητος στον Ουρανό, Αυξάνει τις Ακτίνες Του στο ιερό Σώμα της Γαίας.Χαίρετε!
Την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου, την πρώτη νύχτα του Τριεσπέρου, τηρώντας τα οριζόμενα, μέλη της Εσωτερικής Σύναξης του Οίκου μας, ύψωσαν τις φλόγες της Πυράς στην μεγαλύτερη νύχτα του έτους, ανανεώνοντας πολύτιμους δεσμούς κάτω από έναν σιωπηλό ουρανό και με τους ανέμους να είναι ευνοϊκοί.
"Und wieder einmal schwand die Sonne"
(Ξανά, ο Ήλιος εξαφανίζεται)
Η Μεγαλύτερη Νύχτα του ετήσιου Κύκλου, είναι προ των Πυλών.
Η Θάλασσα, θα Υποδεχτεί τον βυθιζόμενο Ήλιο, και το Σκοτάδι θα κυριαρχήσει.
Μαζί μία Σιωπή, όπου έχουμε περισσότερο ανάγκη από όσο μπορεί να αντιλαμβανόμαστε.
Αν αναρωτιόμαστε έτσι και αλλιώς καν, για την ανάγκη της Σιωπής.
Οι άνθρωποι ψάχνουν σε "σύμβολα" και αναγωγές, να προσδώσουν ένα νόημα στον βίο τους.
Προσπαθούν να σταθούν στην καθημερινότητά τους, και ενδόμυχα, μάλλον και αθέλητα, αντιλαμβάνονται, ή σύρονται να το αντιληφθούν, ότι δ ε ν είναι μεστός ποιότητας ο τρόπος ζωής τους ή οι επιλογές τους.
"Έχουν", αλλά, δεν πληρώνονται. "Ορίζουν" αλλά, δεν ορίζονται.
Ονειρεύονται, αλλά με τη γλώσσα των ονείρων να λαμβάνεται με οδηγίες ή διαταγές άλλων.
Και όσο δεν συνδέονται με ότι αναζητούν, τρέχουν όπως-όπως να συμβολίζουν. Να κάνουν ένα εύκολο "τοτέμ" στις κατανοήσεις τους. Ένα αντικείμενο όπου αναβλύζει κάποια ποιότητα τέλος πάντων.
Προσπαθούν, όχι όλοι, και όχι αρκετά, να συνδεθούν και να κατανοήσουν αυτό που τους λείπει, τους αφήνει μονίμως διψασμένους, ώστε να προορίσουν τον βίο τους.
Λείπει, αλλά τι; Με μία λέξη; Το Ιερό.
Στο τέλος, τις περισσότερες φορές, αυτή η επιδερμική ή διστακτική ή δειλή αναζήτηση, θα καταλήξει κενή περιεχομένου. Κάπου μέσα στα χαοτικά συμπλέγματα της "καθημερινότητας" στις πόλεις του γκρι και των προϊόντων προς πώληση, το "τοτέμ" τους, θα μοιάσει παρωχημένο, ρομαντικό ίσως, αλλά, φθηνιάρικο, σαν τα πλαστικά προϊόντα μαζικής παραγωγής που ντύνουν της φαντασιώσεις της προσωπικότητας που θ α ήθελε κάθε ένας ή μία να γίνει, περιφέροντας την επιθυμία πότε από εδώ και πότε από εκεί με αγωνίες αναγνώρισης.