Για την 26η Ιουνίου και τις Τιμές προς τους Φιλοσόφους μας

 

Είναι πολλοί όσοι κατατάσσουν, και πολύ βιαστικά, τα ζητήματα που εγείρονται από τους σύγχρονους εθνικούς, ως "αναχρονιστικά", "άκαιρα", "παρωχημένα". 

Με τον ίδιον τρόπο όπου διδάσκεται σκοπίμως ο κάθε μαθητής στο σχολείο, να ταξινομεί τα πάντα- και τις αξίες- σε ένα "πριν" και ένα "μετά" κάποιου συγκεκριμένου χρονολογικού σημείου, έτσι, αυτοματοποιημένα, απαντά σε όλα τα ζητήματα που εγείρονται από τον σύγχρονο εθνισμό. 

Μπροστά στην ιστορική μορφή του Ιουλιανού, μειδιάματα και ειρωνείες στην καλύτερη των περιπτώσεων, ύβρεις και απειλές ακόμη σε χειρότερη στάση. 

Για όσους δεν κάνουν τον παραμικρό κόπο να σκεφτούν, και απλώς εκτελεί το μυαλό τους τις εντολές που εξέλαβε από νωρίς, φτιαγμένες στα εργαστήρια του άσπρου-μαύρου μίας μονοθεϊστικής βιομηχανικής σειράς παραγωγής,  ο Φλάβιος, υπήρξε κάποιος, που "δεν δεχόταν την αναπόφευκτη αλλαγή, την "φυσιολογική" αλλαγή των καιρών του, και το "πρόβλημα" του, ήταν η προσκόλληση σε θρησκευτικά ζητήματα που "δεν έχουν και πολύ σημασία να ασχολούμαστε σήμερα". Είμαστε άλλωστε στον καιρό της "κατάκτησης του διαστήματος".

Η Ανατολή που συνεχίζει το έργο της, με ή χωρίς ράσα, με ή χωρίς κελεμπίες, με ή χωρίς φανερές "εντολές" στα χέρια κάποιου που κατέβηκε από το βουνό, επελαύνει ακαταπαύστως.

Η σημερινή κοινωνική κωδικοποίηση, θέλει τα πάντα, μα τα πάντα, να ορίζονται από τη σχέση κέρδους/κόστους, την τεχνολογική εξέλιξη ως αγώνα δρόμου με ταχύτητες έστω και μη αφομοιώσιμες, και με δόγμα την κυριαρχία επί των "άλλων". 

Ο πολιτισμός όμως, έχει κριτήρια και ως εφαλτήριο, ότι μπορεί να τον μορφοποιεί και να τον σχηματίζει, καθορίζει και την συνέχεια στα αποτελέσματα που θα δημιουργηθούν. 

Ένα στοίχημα με μεγάλο μελλοντικό διακύβευμα, είναι ακριβώς αυτό. 

Η ευρύτερη διάδοση στην κατανόηση ότι ο ίδιος αγώνας και οι λόγοι που τον πραγμάτωσαν, που διεξήγαγε ο Ιουλιανός,  έχει το ίδιο αξιακό φορτίο σήμερα. Το ζητούμενο είναι ακριβώς το ίδιο. 

Τί θα ορίσει την καρδιά και το Νου της Ευρώπης. Τί θα εμπνεύσει στο Πνεύμα της. Την κατεύθυνση που θα οδηγηθεί. 

Το εννοιολογικό λεξικό που θα ορίσει ως αστρολάβος την πορεία της.  

Η κατανόηση του Ιερού και εναρμόνιση των ανθρώπων προς αυτό, δεν είναι μία "απλή θρησκευτική διαφωνία", ένα "κατάλοιπο των ανθρώπων των παλαιών χρόνων". 

Είναι η γλώσσα που θα γράψει το μέλλον, θα διηγηθεί τα πάντα, και θα ονειρευτεί την συνέχεια.  

Είναι αυτό που θα ορίσει την ταυτότητα του Ανθρώπου και τα έργα του. Ο Πολιτισμός, δεν είναι δύο κόλλες χαρτί και σφραγίδες σε κάποια κρατική αρχή , ούτε μνήμες από σπασμένα αντικείμενα που στεγάζονται σε κτήρια, ως αναμνήσεις παρελθόντος. 

Ο Πολιτισμός, και ειδικά αυτός της Ευρώπης, αυτός που αποτελεί ένα Κέντρο,  είναι τα επόμενα 10 δευτερόλεπτα κατανόησης της κατάστασης, έως τον επόμενο αιώνα και ξανά ασταμάτητα, από εκεί, στο διηνεκές.

Το τί θα ορίσει και από τί θα ορίζεται, αποτελεί το δικό μας ζητούμενο που καλούμαστε να προσδιορίσουμε.

 Οι Σημαίες που υψώνουμε στην αυγή του Ηλίου, μπορεί να είναι υφασμάτινες, αλλά επάνω τους, κυματίζουν στον αέρα οι αγώνες όσων ήταν πριν από εμάς, και όσα προσδοκούμε για το μέλλον