Παρουσία μας στην Κεντρική εκδήλωση Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Μία σύντομη καταγραφή ημέρας.

Μέλη του Οίκου μας, τιμώντας την Μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας της 19ης Μαΐου, των σφαγιασθέντων και εκτοπισμένων Ελλήνων του Πόντου, καθώς και των Ασσυρίων και Αρμενίων, συμμετείχαμε στην κεντρική εκδήλωση στην Πλατεία Συντάγματος, στον Άγνωστο Στρατιώτη,

καθώς και στην πορεία προς την Τουρκική Πρεσβεία.



Η Μνήμη των γηγενών Ελλήνων που ξεριζώθηκαν, με ανείπωτη βία από τις υπεραιώνιες Εστίες τους, καθώς και η ακόμη αναμενόμενη δικαίωσή τους, δεν ξεχνιέται από κανέναν Ελευθεροπρεπή άνθρωπο, από κανέναν Έλληνα.
Η συνεχιζόμενη αδιαλλαξία του Ισλαμο-Κεμαλικού δικέφαλου καθεστώτος της γείτονος, η προσβολή στην Μνήμη των Νεκρών και εκτοπισθέντων, κορυφώνεται, αποδεικνύοντας μόνον ότι αν πρόκειται να αλλάξει οτιδήποτε ως προς αυτό, θα συμβεί μόνον και αποκλειστικώς με την διαρκή υπενθύμιση προς κάθε κατεύθυνση.

Ηχηρή παρέμβαση στις ομιλίες, από Τούρκο πολίτη, ο οποίος περιέγραψε πολύ θαρραλέα την συνεχιζόμενη δίωξη των ακόμη ζώντων εκεί Ποντιων, καθώς και την καθολική λογοκρισία στον Τύπο και σε εκδηλώσεις εξίσου θαρραλέων Ακαδημαϊκών της γείτονος οι οποίοι προσπαθούν να αναγνωρίσουν ότι οι πρόγονοί τους έχυσαν βάρβαρα και άδικα το αίμα των αυτοχθόνων Ελλήνων, ήταν ίσως το αποκορύφωμα των ομιλιών.
Ο Ισλαμο-κεμαλισμός, παραμένει το τέρας που καταπίνει αργά και αχόρταγα την όποια ελπίδα των σημερινών κατοίκων της γείτονος, στους οποίους αρνούνται την κατανόηση ότι διαμένουν σε προαιώνιες Ελληνικές Εστίες τις οποίες κατέλαβαν και δεν τους χαρίστηκαν και οφείλουν, το λιγότερο συγγνώμην και σεβασμό προς τους αδίκως σφαγιασθέντες, αντί για τον φθηνό και αισχρό κομπασμό της "επιτυχίας" του αιματοκυλίσματος και του ξεριζωμού που ο σημερινός αρχηγός τους κράτους τους πρωτοστατεί.
Ήταν ίσως η ομιλία που χειροκροτήθηκε όντως από τους παριστάμενους, σε αντίθεση με την παντελώς αδιάφορη κατάθεση στεφάνων από σχεδόν όλους τους πολιτικούς (δίχως ονόματα θέλοντας να αποφύγουμε να μας χρεώσουν ότι στηρίζουμε κάποιον σε σχέση με άλλον με κάποιον ηλίθιο συσχετισμό που συνηθίζουν διάφοροι).
Κάποιοι δε εξ αυτών, αποδοκιμάστηκαν με "γιούχα" από τη μεγαλύτερη μερίδα του πλήθους, ίσως αναγνωρίζοντας την μάλλον ψηφοθηρική και κοινωνικό-συσχετιστική  παρουσία τους.
Κάποια "διαμάντια" σε ομιλίες ακούστηκαν επίσης, είτε από ασχετοσύνη, είτε από ειρήσθω εν παρόδω του λόγου-που το ελπίζουμε- όπως π.χ., "είμαστε οι απόγονοι των Χριστιανών Ορθοδόξων Ελλήνων που επί 30 αιώνες μεγαλουργούμε στον Πόντο", που προκάλεσε τον γέλωτα ακόμη και Χ.Ο. Ποντίων που το άκουσαν να εκφέρεται έτσι. Το σημειώνουμε απλώς και προχωρούμε, καθώς σε κάθε άλλο ενημερωτικό υλικό των Ποντιακών Οργανώσεων, η Ελληνική Εθνική Ιστορία είχε την αναφορά της ορθώς σημειωμένη χωρίς..σταυροειδή άλματα 30 αιώνων.

Πολύ κακή εντύπωση επίσης σημειώνεται για την εκφώνηση λόγου όπου η φρασεολογία παρέπεμπε σε εντελώς άσχετο τύπο, με πολύ μοδάτη πολίτικαλ κορέκτ λογική.

Διαρκής αναφορά, επί λέξη, στο ότι οι Πόντιοι γενοκτονήθηκαν για την ..."διαφορετικότητα" τους και όχι για το ότι ήταν Έλληνες αυτόχθονες σκέτο υπό Οθωμανικό ζυγό και επίθεση οι οποίοι υπήρξε στρατηγική επιλογή να διωχθούν. Πρέπει να ακούστηκε 7-8 φορές και να τονίστηκε ιδιαιτέρως αυτή η... "διαφορετικότητα".
Πάλι καλά, που ο προαναφερόμενος Τούρκος ομιλητής είχε βάλει εξ αρχής τα πράγματα
στη θέση τους.

Κάκιστη Εντύπωση, μας έκανε επίσης σημειολογικά αναφερόμενοι, στο ότι τα προεκλογικά υπόστεγα (αρκετά ακριβά,πολύ μεγάλων διαστάσεων και με γιγαντοθόνες)της κυβερνώσας παράταξης, αδιαφορούσαν πλήρως για την εν εξελίξει συγκέντρωση και τις εκδηλώσεις Μνήμης των Γενοκτονηθέντων Ποντίων, αφού οι εντός λιγοστοί παριστάμενοι κοίταζαν αδιάφορα και ίσως μουδιασμένα το πλήθος των Νεολαίων με τις Παραδοσιακές Ποντιακές ενδυμασίες, και δεν είχαν φροντίσει, έστω για τους τύπους, να έχουν αναρτήσει μία μαύρη κορδέλα στις ταμπέλες και στις πολυποίκιλες σημαίες τους.
Αντιθέτως απείχαν πλήρως από τις εκδηλώσεις, μα και ο κόσμος τους είχε γυρισμένη την πλάτη εξίσου και δικαίως.

Η Πορεία που ακολούθησε βρήκε το 99% του πλήθους ομόνοο του σκοπού της, εξαιρουμένου και ενός τοις εκατό, όπου είχε όρεξη για αντιπαράθεση παρατάξεων "ακραίοέτσι-ακραιοαλλιώς", και οι οποίοι απλώς υπήρξαν και η μοναδική παραφωνία της πορείας.
Το πλέον χιουμοριστικό γεγονός για εμάς, υπήρξε, όταν μας προσέγγισε νεαρός σε ηλικία ορθόδοξος μοναχός, προσπαθώντας να μας πιάσει την κουβέντα για metal μουσική (!), και ρωτώντας μας για ένα συγκρότημα αν παίζει "folk metal". Άπαξ και είπαμε, όχι, είναι Pagan, μας είπε ένα "ωχ όχι", δείχνοντας μας τα δάχτυλα του κατά την γνωστή θέση  χ.ο."ευλογίας", με εμάς να απαντούμε ότι είμαστε Εθνικοί και είμαστε μια χαρά με το Pagan. Κάπου εκεί, απομακρύνθηκε μάλλον έκπληκτος και σκεπτικός. Τελικά, οι Εθνικοί, είμαστε..πανταχού παρόντες πλέον.
Στο τέλος της ημέρας, και με την 19η του Μαΐου φέτος να συμπληρώνει τα εκατό έτη από τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου, αυτό το οποίο εν κατακλείδι έχει την σημασία του, είναι το ότι τίποτε, μα τίποτε δεν θα χαριστεί. Μοναδική οδός για την απόδοση Δικαιοσύνης, για την Μνήμη να βρίσκει αγωγούς νόησης και να αποτρέπει νέες τραγωδίες για την Πατρίδα μας, είναι η κατά μονάς, και η από κοινού δράση Αγώνος.

Οι Εθνικοί, οι πρώτοι εκδιωχθέντες και καταδιωκόμενοι των Εστιών μας και του Πολιτισμού μας από τη μήτρα των δεινών που αργότερα έστρεψε ένα δεύτερο κεφάλι της να χτυπήσει και τον Πόντο εκ νέου, το συνειδητοποιούμε κάθε στιγμή, αντιμετωπίζοντας την έως και σήμερα, μανιώδη έχθρα των διωκτών μας. Οι αντιστοιχίες και οι αναλογίες, στον αποκλειστικώς πολύ καλά σκεπτόμενο αναγνώστη.

Δεν ξεχνούμε τον Πόντο / Lest we Forget Pontos

Από το ΥΣΕΕ ανακοίνωση για προεκλογικό ξεπεσμό, και σχόλιό μας.

Αναδημοσιεύουμε, και συνυπογράφουμε πλήρως την επιστολή του ΥΣΕΕ προς το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ:
http://ysee.gr/368.html


Επιστολή 368 / 17 Μαϊου «2019»
Προς το Πολιτικό Κόμμα ΣΥΡΙΖΑ
Κύριοι,
Μας καταγγέλθηκε (και το διαπιστώσαμε και οι ίδιοι) ότι σε επίσημο προεκλογικό βίντεο του κόμματός σας συμπεριλαμβάνεται η φράση πως τάχα... «γαμήθηκε ο Δίας»!
Δεν γνωρίζουμε εάν αυτό αποτελεί προϊόν του συλλογικού κομματικού ήθους και αισθητικής σας, ή το κάκιστο ατομικό ήθος και αισθητική κάποιου ατόμου που του αναθέσατε να φτιάξει αυτό το βίντεο, αν και αυτό ελάχιστα μας ενδιαφέρει. Εάν ο δημιουργός ήθελε σώνει και καλά να συνοδεύσει με κάποια βλάσφημη φράση το δικαίωμα στην καθύβριση που υπερασπίζεται ανάμεσα σε διάφορα άλλα το συγκεκριμένο βίντεο, όφειλε να χρησιμοποιήσει, εάν τολμούσε, τον Θεό της «επικρατούσης» Θρησκείας.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, σας καλούμε ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΕΤΕ ΑΜΕΣΑ το εν λόγω βίντεο, που προσβάλλει αναίτια, ωμά και βάναυσα το θρησκευτικό συναίσθημα όλων ημών που ακολουθούμε την κατά νόμον γνωστή (ΑΔΑ:Ω76Α4653ΠΣ-94Ξ) Ελληνική Εθνική Θρησκεία. Την θρησκεία των πρόγόνων σας εν τέλει, εάν βεβάιως δέχεστε πως και εσείς έχετε τους ίδιους με εμάς προγόνους.


ΥΠΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ

Και, συμπληρώνουμε με τη σειρά μας,, ότι μοιάζουν πλέον όλο και κάθε μέρα, οι σχεδιασμοί αυτών που επιβάλουν τους σχεδιασμούς τους, και που ΔΕΝ ρωτάνε, όλο και πιο τερατώδης, όλο και πιο παράφρονες.
Ευλογούν το χείριστο και μετέχουν του ανόητου.

Μπροστά στην μανία τους να διεθνοποιήσουν "πολυπολιτισμικά" τα πάντα, φτύνουν την ίδια τους την πολιτισμική ταυτότητα.
Μα το χωράφι που επιθυμούν να κάψουν είναι απέραντο, και θα Σπαρεί και πάλι.
Το όχημα τους όμως το οποίο μεταφέρει την βαρβαρότητά τους, απλώς θα λάμψει για λίγο ακόμη καιόμενο.
 Και μετά, η λήθη θα επέλθει επάνω τους.

Kveðjur Allfáðr Oðin! Από τη Συναυλία των Enslaved στην Αθήνα (10/5/"19")

Όπως έχουμε υποσχεθεί, σε κάθε δυνατή ευκαιρία όπου θα έχουμε τη δυνατότητα του χρόνου και των μέσων, θα παριστάμεθα δημοσίως, δηλώνοντας ένα απλό και ουσιαστικό “Παρών”, ως Εθνικοί, ως Παγανιστές, ανάμεσα στα διάσπαρτα πολιτισμικά και πνευματικά συντρίμμια αυτού του κόσμου.

Έτσι και χθες βράδυ, παρευρισκόμενοι στην συναυλία των Νορβηγών Enslaved, τιμώντας την παρουσία τους και το έως σήμερα πολύ ιδιαίτερο έργο τους, αναρτήσαμε στον εξώστη του συναυλιακού χώρου ένα πανό μας και μία σημαία με το Ιερό Έμβλημα του Θεού Odin, σημείο αναφοράς, ότι στον χώρο παραβρέθηκαν: “Heathens, Gentiles, Pagans”.

Δεν βρεθήκαμε εκεί, απλώς για διασκέδαση. Δεν έχουμε να διασκεδάσουμε τίποτα από την αυξανόμενη παραφροσύνη που τυλίγει τη σύγχρονη εποχή. Δεν της οφείλουμε τίποτε άλλωστε.
Οι στίχοι των Νόρδων, εξελισσόμενοι μέσα στα χρόνια, από το “92”, που ως ανήλικοι έφηβοι ακόμη, έως σήμερα, μεταφέρουν μηνύματα, αποκλειστικά για τον Άνθρωπο που επιθυμεί να μυσταγωγηθεί στο διαβατήριο πέρασμα της Γης και του Ουρανού. Των Ρούνων και της Φωτιάς.
Του Πάγου και της Δημιουργίας.

Η μουσική τους, τραχιά και πολύπλοκη ταυτόχρονα, δεν είναι για τους πολλούς, αν και πολλοί μαγνητίζονται έτσι και αλλιώς.

Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μόνον μήνες, η πρώτη με την έλευση των Wardruna τον Απρίλιο, είχαμε τη δυνατότητα, εμείς που αναγνωρίζουμε και προσπαθούμε να διαβούμε μέσα από την Δύναμη της Φωτεινής και Μυστηριακής Σοφίας που διαπερνά τους Κόσμους, μέσα από τον Έναν Οφθαλμό του Πατέρα Όντιν, να συμμετέχουμε στη φιλοξενία και την υποδοχή των Φορέων του Βόρειου Αναβάτη των Κόσμων.

Δεν γνωρίζουμε και δεν θα αναρωτηθούμε για τη γνώμη του παριστάμενου ακροατηρίου, ή ακόμη, εδώ τώρα, των περαστικών αναγνωστών του παρόντος.
Κατανοούμε ότι στους περισσότερους είναι κάτι άγνωστο, διαφορετικό, ή, ακόμη και αδιάφορο
το Ιερό. Αποτελεί “παρωχημένο” το Παραδοσιακό, ή απλώς “βαρετό”.
Φώτα, ένταση, αλκοόλ, Παρασκευή βράδυ, μία metal συναυλία ακόμη.
Και τη Δευτέρα, κεφάλι σκυφτό, γκρίζα πόλη, λειψή αμοιβή, εργασία που σε υποτιμά, σκουπίδια στους δρόμους, πεταμένα ολόγυρα, ή απλώς να περπατάνε σε παράκρουση.
Υπομονή, καλοκαίρι πλησιάζει, κάπου θα βρεθούν δύο μέρες να ξαπλώσει να ξεχαστεί η μιζέρια.
Για εμάς, τους προφανώς λιγότερους, ο Χειμώνας δεν θα περάσει, και ο Πάγος καλύπτει όπως το σεντόνι τον ασθενή τις πόλεις και τους ανθρώπους. Στον ξηρό Πάγο του Χρόνου της Πτώσης του πολιτισμού αυτού, ανοίγουμε μία ακόμη Θύρα εργαζόμενοι για την Εποχή όπου τα Ονόματα των Θεών θα πυρώνουν, όπου θα ανθίσουν και πάλι τα δέντρα.

Οι Νορβηγοί, πέρασαν από την Αθήνα, ως ένα πραγματικό Πλήρωμα ενός Drakkar που στερούμενο ανάγκης να διασχίσει εν όπλοις θάλασσες, είχε ακριβώς την ίδια ισχύ, μεταφέροντας νότες.
Κάθε τραγούδι, εμπεριείχε ταυτόχρονα πολλά ακόμη. Ένα καλειδοσκόπιο ήχων και νοημάτων, που έκανε το κοινό, δίχως να το συνειδητοποιήσει, και είναι σαφές αυτό, να πλησιάζει όλο και περισσότερο μπροστά στη σκηνή, και στο τέλος απλώς έχοντας σβήσει την αίσθηση του τόπου και του χρόνου, να πλεύσει μαζί με τους Νορβηγούς στο ταξίδι της Μουσικής και των Ρούνων.
Θα μας μείνει αξέχαστη η απλότητα και η εγκαρδιότητα των ανθρώπων του Βορρά, που αδιαφόρησαν πλήρως και καθέτως να επιδείξουν κάποιου είδους υπεροψία ως …“stars”
Θα μας μείνει επίσης χαραγμένη στη μνήμη μας, η στιγμή όπου ο τραγουδιστής, ανακοινώνει την λήξη της συναυλίας, και αναγγέλλει το τελευταίο άκουσμα, θέλοντας να συνδέσει τις δύο Εθνικές Παραδόσεις μας. Αναφέρεται στον Ζευ, και μας αποχαιρετά στο Όνομα του Πατέρα του Βορρά.
Όσοι καλόγνωμοι άνθρωποι εχθές, άντρες και γυναίκες μας πλησίασαν να μάθουν για τις σημαίες και τα πανό μας, μας χαμογέλασαν μετά, κατανοώντας επακριβώς γιατί τα υψώσαμε.
Όσοι Εθνικοί, φίλοι ακροατές της Metal έλειψαν το βράδυ της Παρασκευής από την εμφάνιση των Enslaved, έμειναν κατά πολύ φτωχότεροι εμπειριών.

Kveðjur Allfáðr Oðin!