Νέο Περιοδικό από τον Οίκο του Θύρσου: Pyra

Ανάμεσα σε αναρτήσεις επί αναρτήσεων κάθε ύφους, θεματολογίας και ποιότητας,
στον χαοτικό δαιδαλώδες ιστό του διαδικτύου, και με επίγνωση για το πόσο δύσκολο είναι
όχι μόνον να φτάσει εις γνώσιν των οποιονδήποτε μία συγκροτημένη εργασία κάποιων σελίδων,
και να αφιερωθεί το ελάχιστο του χρόνου ανάγνωσης που απαιτείται,αλλά να ενεργοποιηθεί
έστω,κάποιου είδους ενδιαφέρον μπροστά σε φανταχτερές ιστοσελίδες με φωτογραφίες και
αναφορές που κλωτσάνε απευθείας στο ένστικτο, με τρόμο ή λαγνεία εναλλάξ ή
και σε συνδυασμό,εμείς, με ηρεμία, παρ όλη την σφοδρή πίεση της καθημερινότητας
του καθενός μας, συγκεντρωθήκαμε και εργαστήκαμε ώστε να ετοιμάσουμε τη
διάδοχη περιοδική έκδοση του Οίκου του Θύρσου.

Ξεκινάμε, ευελπιστούμε, μία ισορροπημένη διάταση στον Χρόνο, ακριβώς όπως
και το ταξίδι ενός ανθρώπου. Το σώμα στο “εδώ” η Ψυχή ήδη ταξιδεμένη
από “πριν” και τα έργα του, γινόμενα διαρκώς,
σε ένα ακόμη άγνωστο αποτέλεσμα, σκιαγραφούν με Θέληση το Μέλλον..
Ένα συνολικό πεδίο ενέργειας χώρου και χρόνου.

Ένα Αρχαίο Μέλλον, με σημείο μόνον, ως προσωρινή “στάση,” το διαρκώς αποθνήσκων, “τώρα”.

Το πόσο καλαίσθητο είναι το παρασχεθέν υλικό μας,χρήσιμο ή όχι ως σύνολο Λόγου,
είναι για τον κάθε έναν και την κάθε μία αναγνώστη και αναγνώστρια,ένα προσωπικό θέμα που
απλώς μένει να φανεί το διαπιστώσει.

Κατά τη διαδικασία της συγγραφής και του δημιουργικού,προφανώς και ελπίζαμε
ότι θα είναι αρεστό όπως το βλέπαμε να γεννάται, κεφάλαιο ανά κεφάλαιο,αλλά επιλέξαμε
να είναι ακριβώς όπως μας βγαίνει, δίχως κάποια προσπάθεια με κάποιου είδους τετριμμένα “κόλπα”,
ώστε να στρογγυλέψει,τρόπω τινά,η συνολική εικόνα του.

Προφανώς επίσης, και δεν διεκδικούμε κάποιου είδους “δάφνες” επαγγελματικής συγγραφής.
Το έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν.
Όμως,δεν παύουμε να διεκδικούμε σε συγκεκριμένη βάση θέσεων,και κυρίως υπεύθυνα,
την παλινόρθωση αυτού που αποτελεί το υλικό του Πολιτισμού. Τον αυθεντικό Εθνισμό μας.
Της Ελλάδος και των Εθνών της Ευρώπης, και όχι μόνον αυτής.

Μπορεί λοιπόν να διανύουμε μία περίοδο όπου οι φωτογραφίες και τα πρόχειρα βίντεο,
έχουν σχεδόν αντικαταστήσει το βάρος του γραπτού λόγου,και πλέον ο χρόνος να μοιάζει “λίγος”,
προσπαθώντας κάθε μία και ένας,να συμπιέσουν πολλές,και εν πολλοίς,άχρηστες πληροφορίες
που μας βομβαρδίζουν,και έτσι να παραμένουν διαρκώς με το κεφάλι τους ως σκουπιδοτενεκές,
πασχίζοντας να χωρέσουν ότι προλαβαίνουν,αλλά εμάς δεν θα μας αποτρέψει αυτό από το προσφέρουμε
το καλύτερο δυνατόν που μπορούμε,σε...κουραστικό γραπτό λόγο.

Είναι χρέος και κυρίως καθήκον, όσο η καταφανής πτώση παντού εξαπλώνεται με
ραγδαίους ρυθμούς,να προσπαθεί κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος, ώστε να προσθέτει
στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς,όσο το δυνατόν περισσότερη Ποιότητα μπορεί.
Θα έλθει η στιγμή,-και δεν αποτελεί κάποια καταθλιπτική ευχή αυτό,αλλά μία βεβαιότητα-
όπου η ισορροπία θα επανέλθει,όπως πάντοτε γίνεται ανά το πέρασμα των ετών,
και τότε, η πλευρά της ποιότητος και του Κάλλιστου,θα προσφέρει εκ νέου,
μικρότερης ή μεγαλύτερης αξίας θησαυρούς από όσους έχουν προσεκτικά φυλαχτεί.

Μας είναι αρκετό να γνωρίζουμε και να πιστεύουμε από πλευράς μας,
ότι ένα ελάχιστο μόνον μερίδιο αυτού,θα έχουμε συνεισφέρει και εμείς με κάποιον τρόπο.
Και μία Ψηφίδα μόνον,μπορεί να κάνει τη διαφορά στην Όψη του Μέλλοντος.
Μέσα λοιπόν από τις διαδικτυακές μας εκδόσεις,το “Ιδεών Άντρον”,προσφέρουμε
τη νέα μας συλλογική εργασία,με το περιοδικό μας, τιτλοφορημένο, “Πυρά”/”Pyra”.

Καλήν Ανάγνωση.

http://thyrsos.gr/zine.html

Περιεχόμενα τεύχους:
1) Για την αυθεντική Παράδοση που αγωνιζόμαστε ως Εθνικοί
    κείμενο του Alain de Benoist
2) Απόσπασμα από το έργο του William Miller
    “Η Ελλάς επί των Βυζαντινών”
3) “Burning Heretics” lyrics by Apoptygma Berzerk (English)
4) O Κόμης Dahlberg και η συνεισφορά του στη Σουηδική Μνήμη
5) Ύμνος στη Θεά Εστία του Αριστόνοου
6) “Εύφημος Μνεία” στον Richard Livingstone
7) Ακαδημαϊσμός και Νεοκλασικισμός
8) Η συμμετοχή των Πληθωνιστών στις τελευταίες μάχες
     του 15ου αιώνα κατά των Οθωμανών
9) “Υπατία”- Ποίημα του Leconte de Lisle (Francais,Ελληνικά)
10) Ζώντας ως Πολεμίστρια στον σύγχρονο κόσμο
11) Με το Μάτι της Θύρσης
12) Ο Θεός Θωρ, και οι ναυτικοί τον Μεσαίωνα (English, Francais, Ελληνικά)
13) Το Ιερό της Νύμφης των Αθηνών διαμέσου των αιώνων
14) Κατάκτησε ή πέθανε
15) Γλώσσα και Ταυτότητα
16) Ύμνος στον Θεό Δία του Κλεάνθους (English, Ελληνικά)
17) Ύμνος στην Θεά Αφροδίτη της Σαπφούς (English, Italian, Ελληνικά)
18) Ύμνος στον Θεό Ήλιο του Μαρτιανού Καπέλλα (English, Latin, Ελληνικά)
19) Τέχνας κατεργάζεστε: Solis in Antris
20) Η Κατάρα του Πεύκου

Από τη συναυλία των Wardruna και από την Αμνησία στη Μνήμη.

“Ποιοι είστε;”, “Τί είστε;”, “Δωδεκαθειστές;”. “Όντως πιστεύετε σε Θεούς;”
”Ξωτικά και έτσι;”, “ Αλήθεια τώρα είστε Παγανιστές ή για εντυπωσιασμό ο τίτλος;”
  Αυτές, ήταν μερικές από τις ερωτήσεις που αυθορμήτως δεχτήκαμε εχθές μόλις αναρτήσαμε το πανό μας στη συναυλία των Wardruna εχθές 23/3 στην Αθήνα για να τιμήσουμε τους αγαπητούς Νορβηγούς της Παράδοσης που μας επισκέφτηκαν και να τους δείξουμε ότι είμαστε και άλλοι εδώ όπου “ we are not just romanticizing the past” (δεν ρομαντικοποιούμε απλώς κάποιο παρελθόν”, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο ηγέτης και ιδρυτής της μπάντας από σκηνής, στον πολύ αυθόρμητο και ανθρώπινο λόγο του προς το Αθηναικό κοινό που ήλθε να τον ακούσει.
  Η συναυλία; Αψογη. Τα συναισθήματα που απορρέει η μουσική τους; Ειλικρινή και ατόφια.
Μία πραγματικά προσωπική κατάθεση, και ταυτόχρονα, μία αποτύπωση αντίληψης λαικής αγνής καθημερινότητας στη γέννεση, τη ζωή και τον θάνατο ακόμη και του πλέον απαίδευτου ανθρώπου, αλλά σε παροιμιώδη επαφή με τη Μητέρα Γη.
  Δεν θα θέλαμε να κρίνουμε την όψη του συναυλιακού χώρου αμέσως μετά την αποχώρηση του πλήθους, όπου εκατοντάδες και πλέον κουτάκια μπύρας ήταν διάσπαρτα στον χώρο. Αυτή είναι η διαπαιδαγώγηση που έλαβαν οι άνθρωποι, αυτό παράγουν αναγκαστικά.Σκουπίδια.
Θέλουμε να δώσουμε ένα μήνυμα ελπιδοφόρο, ένα μήνυμα αγνότητος, όπως του γλυκύτατου ύπνου που συνοδεύει μία κουραστική ημέρα και σε ξεκουράζει, όσα και αν ήταν τα προβλήματα.
  Οι άνθρωποι,ανάμεσά τους, Ιταλοί, Βούλγαροι, Γερμανοί, ίσως αν καταλάβαμε καλά, Αμερικανοί και Σουηδοί, συντριπτικά νεαρής ηλικίας που βρέθηκαν στον χώρο, είτε λόγω της τηλεοπτικής σειράς που διεύρυνε το ακροατήριο των Wardruna, είτε επειδή τους ήξεραν από παλαιότερα, έλαβαν τον μαγνητισμό της ουσιώδους Ποιότητας που συνοδεύει τον άντρα και τη γυναίκα στο κοινό τους ταξίδι ως Οικογένεια, από τη Ζωή προς τον Θάνατο, και από την Παλλιγένεση προς το Άπειρο.
  Η σιωπηλή, δίχως περιττές εμπορικές ατάκες, απόδοση της μουσικής των Νορβηγών, καθήλωσε άπαντες.
  Τραγούδι με το τραγούδι, στίχο με στίχο, μία Ιερή σιγή απλώθηκε σταδιακά, καλύπτοντας την τυπική ατμόσφαιρα μιας συναυλίας. Χαρακτηριστικό της Ερμητικής Σιγής, το σταδιακό και σχεδόν ολοκληρωτικό σβήσιμό των οθονών κινητών, φωτογραφικών μηχανών, και κάθε είδους ηλεκτρονικής συσκευής, αφού η Ψυχή, παρασύρεται τελικώς από τη Δύναμη των Στοιχείων, και από το Χάος προς την Τάξη, νομοτελειακά.
  Η Μουσική, είναι ένα Θεικό Δώρο πράγματι.



  Καθώς, λυνόταν το πανό μας με το πέρας της συναυλίας, ένας συμπαθέστατος άνθρωπος μας πλησίασε να μας ρωτήσει και αυτός, τί μέρος του λόγου είμαστε. Μαζί με την έγκυο σύζυγό του είχαν αποτυπωμένη αυτή την αγνή κούραση που τόσο αναζητούμε στους ανθρώπους γύρω μας.
  Η συζήτήση μαζί του, και μπροστά στις δίκαιες ενστάσεις του απώθησης της μισανθρωπίας που μπορεί να κρύβουν συχνά-πυκνά διάφοροι γύρω μας με το πρόσχημα μιας “αγάπης” προς την πάτρια Παράδοση, ήταν αυτό που ολοκλήρωσε τον Κύκλο των συναισθημάτων και της εμπειρίας της βραδιάς. Ίσως ο μοναδικός από όσους είχαν την περιέργεια να ρωτήσουν τί είμαστε, που τα ερωτήματά του ήταν εξίσου αγνά με τη μουσική που πριν λίγη ώρα μας έντυσε.
  Οι απαντήσεις, εξίσου αυθόρμητες. Όποιος και αν είσαι, όπου και αν είσαι, αν τυχόν διαβάζεις, σε ευχαριστούμε, γιατί πολλές φορές, αυτό το απρόοπτο και αυθόρμητα διερχόμενο ερωτηματικό, μπορεί να βοηθήσει και εμάς, να συγκρατούμε την ουσία όσων πρεσβεύουμε, βαλλόμενοι και εμείς διαρκώς από την ασχήμια γύρω μας. Η μουσική των Νορβηγών, γεννάει άθελά της ποιότητα παντού.
  Σου ευχόμαστε η Οικογένειά σου να ευτυχεί.



   Ποιοί είμαστε λοιπόν;
Σε μια παράγραφο ψυχρή στον υπολογιστή, πώς να το περιγράψεις, θέλοντας να αφήσεις πίσω σου και μακριά όλα αυτά που ντύνουν με κουρέλια το Νου;
Είμαστε ίσως αυτοί, που επιθυμούν να μαζευτούν γύρω από το τραπέζι, ή γύρω από μία Φωτιά, και να ευχαριστήσουμε τους Θεούς του Τόπου, για το ότι έχουμε ο ένας τον άλλον.
Είμαστε το κλάμα του νεογνού, και το δάκρυ της Μητέρας καθώς ξέρει ότι ο πόνος της, επέφερε Ζωή.
 Είμαστε αυτοί, που αναζητούν χωράφι να σκάψουν, βιβλιοθήκη να γεμίσουν την Έμπνευσή τους.
Αυτοί που θα γελάσουν πιο πολύ από όσο θα δακρύσουν, και αν δακρύσουν θα προτιμούν να το κάνουν ως Τέχνη.
  Αυτοί που αγαπούν κάθε Τόπο, που σέβονται κάθε Εορτή και επιθυμούν να συμμετέχουν ή να την προστατεύουν και όχι να τη διαλύουν για να επιβάλλουν τη δική τους.
Αυτοί που στη Φωνή του Ομήρου, βλέπουν τον Άνθρωπο-Αρχέτυπο, τον Άνδρα και τη Γυναίκα, το Παιδί και την αγωνία τους να μεταρέπεται σε Αγώνα.
Αυτοί που ενδιαφέρονται να χτίσουν και όχι να γκρεμίσουν πρώτα.
Αυτοί που θα ξαπλώσουν στον Ήλιο και θα ανοίξουν το στόμα να πιουν από το νερό της Βροχής καθώς περπατάνε.
  Αυτοί που θα χαρούν αν αναζητείς και εσύ τους Τρόπους της Οικογένειάς σου, και θα σεβαστείς
τις Οικογένειες που θα γνωρίσεις, ακόμη και αν θες σιωπηλά να κάτσεις μακριά τους.
Αυτοί που θα Υμνήσουν Θεές και Θεούς για την Τάξη, ξέροντας ότι το Χάος δεν είναι κάτι διαφορετικό παρά η αναγκαία υπόσταση της Τάξης πριν εκδηλωθεί, και άρα, ποτέ κυρίαρχο.
Αυτοί που θα χαρούν αν γνωρίσουν ανθρώπους που μπορούν να διαφωνούν χωρίς να τσακώνονται, και που μπορούν αν τσακωθούν να πιουν μαζί μετά το γλυκό κρασί του Θεού Διονύσου.
Είμαστε Εθνικοί, αγαπάμε την Ελληνική Παράδοσή μας, και για αυτό κατανοούμε και σεβόμαστε τις αυθεντικές Παραδόσεις των ανθρώπων όπου έχει σπίτι με Εστία αναμμένη.
Είμαστε Έλληνες όπως φαίνεται, αφού η μία παράγραφος, έγιναν πολλές και ακόμη μιλάμε γιατί έχουμε πολλά να πούμε και να κάνουμε.
  Είμαστε Παγανιστές, γιατί έτσι θέλουμε, αυτό αναγνωρίζουμε, αυτό νιώθουμε. Είμαστε Ζωντανοί.
Γιατί μπορούμε να νιώθουμε στο κάτω-κάτω.
Σε ευχαριστούμε λοιπόν άγνωστε Φίλε για τα ερωτήματά σου, και ευχαριστούμε τους Wardruna γιατί η Μουσική τους είχε το καλύτερο αποτέλεσμα.
  Το προ-τελευταίο τραγούδι της βραδιάς, με τον τραγουδιστή σε έκσταση στη σκηνή, ήταν στην Παραδοσιακή Νορβηγική θέαση, όπου τραγούδια σαν και αυτά, λέγονται ώστε να βοηθήσουν τους Ζωντανούς, να επιτρέψουν εαυτούς να αποχαιρετήσουν τους αγαπημένους τους τεθνεώντες ώστε οι τελευταίοι να Περάσουν στον Κόσμο των Προγόνων τους αδιατάρακτα. Και οι ζώντες να μην υποφέρουν άλλο την απώλεια.
Πόση ανάγκη έχει αυτό το σήμερα, εκείνο το “Χθες”.

Είμαστε λοιπόν, αυτό το “Χθες”, που θέλει να ξημερώσει “Αύριο”.
Οίκος του Θύρσου.

Ισημερία / Equinox

Εορτασμοί Μεγάλων Διονυσίων-Εαρινής Ισημερίας και Ριζώματα κατανόησης- Wishes for the Spring Equinox during the Great Dionysia Festivities

Ο Οίκος μας, Εόρτασε παρουσία Μελών και αγαπητών Φίλων τα Μεγάλα Διονύσια ελάχιστα 24ωρα πριν του Σημείου της Εαρινής Ισημερίας, στον Ιερό Βωμό του Θεού Προστάτη του Οίκου μας,
του Θυρσολόγχου Διονύσου.
Τα Μεγάλα Διονύσια, μία από τις ετήσιες εορτές του Οίκου, που τελείται Ιεροπραξία δημοσίως ανακοινώσιμη από εμάς, αποτελούν στον Συντακτικό Ιεροπρακτικό Κύκλο μας
την πρώτη από τις 4 Σταθερές μας, όπως αποτυπώνονται στον ορισμένο από εμάς ,
"Κύκλο Κίνησης των Ριζωμάτων", ή αλλιώς, επί του κυρίου εμβλήματος μας, του Ηλιακού  Δίσκου,
και συμπίπτει με τον ερχομό και εορτασμό της Άνοιξης, ήτοι, της Εαρινής Ισημερίας.
Ο Εορτασμός των Μεγάλων Διονυσίων, προφανώς και δεν αποτελεί κάποια απόπειρα
αντιγραφής ή απλής μίμησης του τρόπου που εορτάζονταν στην Αθήνα των Προγόνων μας,
αλλά διεκπεραιώνεται από εμάς, στα πλαίσια της Οικιακής μας Λατρείας, και με την Εργασία που εμείς διατελούμε στην προσέγγιση του Ιερού εντός του Επίσημου πλαισίου της Εθνικής μας Θρησκείας.
Μέρος της Εργασίας μας, αποτυπώνεται ενδεικτικά στο παρακάτω απόσπασμα:

"από όλα τα θνητά πράγματα, τίποτα δε γεννιέται, κι ούτε βρίσκει το φοβερό θάνατο,
αλλά μόνο ανάμιξη και ανταλλαγή των στοιχείων που αναμίχθηκαν·
γέννηση είναι το όνομα που δίνουν οι άνθρωποι". (Diels, fr. 8)
Εμπεδοκλής

Έχουμε τη βεβαιότητα, ότι ο σύγχρονος άνθρωπος, πραγματικά εγκλωβισμένος στο πνεύμα,

αδυνατεί να κάνει τις απαραίτητες αντιστοιχίες, που θα μπορούσε, και να
αντιληφθεί την έννοια της αλληλουχίας, της αλύσου όλων των πραγμάτων,
και έτσι, η έννοια του Ιερού, η θρησκευτικότητα, μοιάζει ένα ξέχωρο, ή και αχρείαστο "κάτι",
ένα "απομεινάρι"-relic, που δεν χωρά στη σύγχρονη αντίληψή του.
Ως πρόταση ανάγνωσης και σκέψης λοιπόν από εμάς, με αφορμή μόνον την
Εορτή των Μ.Διονυσίων και της Εαρινής Ισημερίας,
θέλοντας να δώσουμε ένα στοιχείο συνδέσεως ανάμεσα στην Επιστήμη,
τη Φιλοσοφία, το Ιερό και το σύγχρονο, αντί κάποιου θεολογικού κειμένου,
δίδουμε προς ανάγνωση, το κείμενο " Ο Εμπεδοκλής και αι Νευροεπιστήμαι"
από τον κ.κ. Μπαλογιάννη Σ., Ομότιμο καθηγητή, το οποίο δημοσιεύτηκε ως άρθρο στο Επιστημονικό περιοδικό "Εγκέφαλος", τεύχος 51, 68-80, το "2014".
Ένα κείμενο που πιστεύουμε ότι δεν είναι χρήσιμο μόνον από Νευροχειρουργούς και Νευροεπιστήμονες Ιατρούς, αλλά, είναι εξίσου χρήσιμο και στον άνθρωπο, που αναζητεί την κατανόηση του Ιερού, του Όντως Όντος.

Τέλος, οι Ευχές μας δεδομένες από καρδιάς για τον ερχομό της Άνοιξης, προς τις Αδελφές και Αδελφούς μας Εθνικούς, καθώς και σε κάθε Υγιή κατά Νου άνθρωπο που παραμένει Όρθιος στα χρόνια και τα γεγονότα τους που διανύουμε και βιώνουμε.

Καλή Άνοιξη, Βλαστοί επί Κλάδων
Οίκος Ελλήνων Εθνικών

Θύρσος

To all our Sisters and Brothers, from Odinic Rite, from Pietas in Italy, in Brazil as well, or anywhere else, our Best Wishes, under the Gazing of the Gods, for Prosperity and Strength, especially in these times, where modern man really fights to discover an Inner Meaning.
Where frustration and hostility lies everywhere, we, the People of the Nations, hold on our Houses the essence of quality, and thus, the Seeds of Evolution.
May we all think, envision and act, in accordance with the Higher Worlds of the Immortals.

From the Oikos of  Ethikoi Hellenes
"Thyrsos"

May the Branches Blossom and the Spring Equinox shelter us

"To the elements it came from
Everything will return.
Our bodies to earth,
Our blood to water,
Heat to fire,
Breath to air.

Matthew Arnold's poem Empedocles on Etna